„Albert czasem trochę rozrabia, a czasem jest grzeczny. Dziś rozrabia, bo jest bardzo niezadowolony, że musi iść spać.”

O czym jest ta książka?

Nadchodzi wieczór i pora spać, ale czteroletni Albert Albertson wcale nie jest śpiący. Wręcz przeciwnie, ma jeszcze mnóstwo ważnych spraw do załatwienia! Kiedy tata po przeczytaniu bajki mówi mu „dobranoc”, Albert przypomina sobie, że przecież musi jeszcze umyć zęby. A potem napić się wody. I oczywiście zrobić siusiu. Każda prośba to mały wybieg, by choć na chwilę opóźnić moment zaśnięcia. Tata Alberta, ze stoickim spokojem i fajką w ustach, spełnia kolejne zachcianki syna, wykazując się przy tym anielską cierpliwością. To ciepła i niezwykle prawdziwa opowieść o codziennym rytuale, który zna chyba każda rodzina. Pokazuje dziecięcą niechęć do kończenia dnia pełnego wrażeń i kreatywność w wymyślaniu pretekstów, a jednocześnie przedstawia pełną miłości i wyrozumiałości relację między ojcem a synem. Proste, ale bardzo wyraziste ilustracje doskonale oddają emocje bohaterów i domową atmosferę.

Warto wiedzieć

„Dobranoc, Albercie Albertsonie” to pierwsza książka z kultowej szwedzkiej serii autorstwa Gunilli Bergström, która po raz pierwszy ukazała się w 1972 roku. Autorka jest również ilustratorką swoich opowieści, a jej charakterystyczna, prosta kreska, przypominająca dziecięce rysunki, stała się znakiem rozpoznawczym całej serii. Książki o Albercie (w Szwecji znanym jako Alfons Åberg) zostały przetłumaczone na ponad 40 języków i sprzedały się w milionach egzemplarzy na całym świecie. Seria w niezwykły sposób opisuje świat z perspektywy kilkulatka, poruszając tematy bliskie każdemu dziecku: codzienne wyzwania, emocje takie jak strach, radość czy złość, a także relacje z najbliższymi. Postać taty Alberta, samotnie wychowującego syna, jest jednym z najbardziej ciepłych i cierpliwych ojcowskich wizerunków w literaturze dziecięcej. Twórczość Gunilli Bergström była wielokrotnie nagradzana, a w 2012 roku autorka została uhonorowana przez szwedzki rząd medalem Illis quorum za nowatorską i znakomicie ukazującą dziecięcą perspektywę twórczość.

Tematy do rozmowy

• Czy tobie też zdarza się, że nie chcesz iść spać? Jakie masz wtedy pomysły, żeby jeszcze nie kończyć dnia?
• Albert prosił tatę o umycie zębów, picie i nocnik. Jak myślisz, czy on naprawdę tego wszystkiego potrzebował, czy po prostu chciał pobyć dłużej z tatą?
• Tata Alberta był bardzo cierpliwy. Co to znaczy być cierpliwym? W jakich sytuacjach tata Alberta pokazał, że jest cierpliwy?
• Na ostatnim obrazku tata zasypia w fotelu. Dlaczego tak się stało? Czy tobie też zdarzyło się kiedyś bardzo zmęczyć kogoś dorosłego?

Dalsze inspiracje

„Kiedy mały Findus się zgubił”, „Mama Mu nabija sobie guza”, „Edzio. Przyjęcie w blasku księżyca”, „Pan Kuleczka”