„Ludzie są dobrzy i źli, odważni i tchórzliwi, szlachetni i godni pogardy. A najdziwniejsze jest to, że najczęściej wszystkie te cechy naraz goszczą w jednym tylko człowieku”.
Z dala od ludzkich osad, w głębi lasu, pod opieką tajemniczych czarownic dorasta dziewczynka. Nie zna swojego imienia ani rodziców, a jej życie to nieustanna wędrówka i ukrywanie się przed okrutnymi Najeźdźcami, którzy przed wiekami podbili jej ojczyznę. Pod okiem kolejnych mentorek uczy się nie tylko magii, czytania w myślach i rozmowy z gwiazdami, ale przede wszystkim poznaje historię Wielkiego Królestwa – krainy, której świetność przetrwała tylko w potajemnie śpiewanej „Pieśni Jedynej”. To właśnie ta pieśń niesie proroctwo o złotowłosej dziewczynce, która ma nadejść i ocalić swój lud. Bohaterka, przechodząc przez kolejne etapy wtajemniczenia, musi nauczyć się rozumieć naturę, ludzi, a co najważniejsze, samą siebie. To opowieść o trudnej drodze do dojrzałości, odkrywaniu własnej tożsamości i wzięciu odpowiedzialności za losy innych. To baśń o tym, że prawdziwa siła nie tkwi w zaklęciach, lecz we współczuciu, mądrości i miłości.
„Córka czarownic” to jedna z najważniejszych powieści w dorobku Doroty Terakowskiej i klasyka polskiej literatury fantasy dla młodzieży. Książka została uhonorowana Nagrodą Literacką Roku 1992 polskiej sekcji IBBY oraz wpisana na prestiżową Listę Honorową im. Hansa Christiana Andersena. Choć napisana w formie baśni, porusza uniwersalne i ponadczasowe tematy: dorastanie, wolność, tyranię, siłę tradycji i nadziei. W czasach PRL-u cenzura wstrzymywała jej wydanie, dopatrując się w opowieści o zniewolonym królestwie zbyt wielu analogii do ówczesnej sytuacji politycznej Polski. To powieść, która pod warstwą magii i fantastycznych wydarzeń ukrywa głęboką refleksję nad ludzką naturą, dobrem i złem oraz drogą, którą każdy musi przejść, by stać się w pełni człowiekiem.
„Czarnoksiężnik z Archipelagu”, „List do króla”, „Ronja, córka zbójnika”, „Bracia Lwie Serce”