„Mimo to, gdy spojrzę na niebo, podświadomie czuję, że te okrucieństwa się skończą i na ziemię powrócą spokój i ukojenie”.
Trzynastoletnia Anne Frank na urodziny dostaje piękny notatnik, w którym postanawia spisywać swoje myśli i zwierzenia. Swoją nową, papierową przyjaciółkę nazywa Kitty. Wkrótce ten niewinny gest nabiera ogromnego znaczenia, gdy w lipcu 1942 roku rodzina Franków musi nagle zniknąć. Zaczynają życie w ukryciu w oficynie biurowej w Amsterdamie, aby uchronić się przed nazistowskimi prześladowaniami Żydów. Przez ponad dwa lata Anne opisuje w dzienniku codzienność w kryjówce, którą dzieli z siedmioma innymi osobami. Kreśli portrety swoich towarzyszy, pisze o konfliktach, drobnych radościach, pierwszej miłości i strachu, który stale im towarzyszy. Jej zapiski to nie tylko relacja z życia w zamknięciu, ale przede wszystkim niezwykle dojrzały i poruszający obraz dorastania w ekstremalnych warunkach. Anne dzieli się z Kitty swoimi marzeniami o zostaniu pisarką, nadziejami na przyszłość i refleksjami na temat ludzkiej natury. To opowieść o dziewczynce, która próbuje prowadzić normalne życie w nienormalnym świecie, zachowując przy tym wrażliwość, humor i niezwykłą siłę ducha, nawet w obliczu największego zagrożenia.
„Dziennik” Anne Frank to jedno z najważniejszych świadectw Holokaustu i jedna z najbardziej znanych książek XX wieku. Został przetłumaczony na ponad 70 języków. To unikalny dokument historyczny, który pozwala spojrzeć na tragedię II wojny światowej przez oczy konkretnej osoby – utalentowanej, wrażliwej nastolatki. To, co czyni go wyjątkowym, to połączenie osobistych, intymnych przeżyć z wielką historią, która dzieje się tuż za ścianami kryjówki. Książka pokazuje nie tylko strach i warunki życia w ukryciu, ale też uniwersalne problemy dorastania: potrzebę zrozumienia, samotność, budzące się uczucia i konflikty z rodzicami. Anne, mimo wszystko, nie traci nadziei i wiary w dobro. Jej dziennik, uratowany po wojnie przez jej ojca, Ottona Franka (jedynego ocalałego z kryjówki), stał się ponadczasowym symbolem cierpienia, ale też siły ludzkiego ducha w walce o godność.
„Chłopiec w pasiastej piżamie”, „Żywicielka”, „Rutka”, „Wszystkie moje mamy”