„Jej życie jest drogą, ale też mostem, pomiędzy Turcją rządzoną przez sułtana, a Polską (Lechistanem), którą włada król”.

O czym jest ta książka?

Dawno, dawno temu, w tętniącym życiem Stambule, przychodzi na świat dziewczynka o imieniu Bahar, co po turecku znaczy Wiosna. Od najmłodszych lat jej największą pasją jest kaligrafia – sztuka pięknego pisania, która w tamtych czasach zarezerwowana była wyłącznie dla mężczyzn. Jednak Bahar jest odważna i zdeterminowana. W chłopięcym przebraniu potajemnie pobiera nauki u mistrza, który dostrzega jej niezwykły talent i mądrość. Pewnego dnia jej nauczyciel znika, a dziewczynka, vedąc się tajemniczym listem, porzuca wszystko, co zna i wyrusza w długą, pełną wyzwań podróż do dalekiej krainy zwanej Lechistanem. To poetycka opowieść o dziewczynce, która podąża za głosem serca i marzeń, przekraczając nie tylko granice geograficzne, ale przede wszystkim społeczne. To historia o odwadze, by być sobą, o sile pasji, która pokonuje wszelkie przeciwności, i o spotkaniu dwóch odległych kultur – tureckiej i polskiej – które mogą się nawzajem inspirować i ubogacać. Bahar na swojej drodze spotyka mądrych i dobrych ludzi, a jej niezwykła podróż odmieni nie tylko jej życie.

Warto wiedzieć

„Bahar znaczy wiosna” to książka wyjątkowa, bo zrodzona na styku dwóch kultur. Jej autorka, Agnieszka Ayşen Kaim, jest polską orientalistką i opowiadaczką o tureckich korzeniach, która czerpie inspiracje z własnych doświadczeń życia pomiędzy Polską a Turcją. Opowieść, łącząca w sobie baśniowe motywy i fakty historyczne, powstała z okazji 600-lecia nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską a Turcją. Książka została doceniona przez krytyków i otrzymała nominację w prestiżowym konkursie Książka Roku 2016 polskiej sekcji IBBY. Ta pięknie zilustrowana przez Nežkę Šatkov opowieść jest czymś więcej niż tylko baśnią. To lekcja tolerancji, otwartości na inność i szacunku dla odmiennych kultur i tradycji. Pokazuje, jak ważne jest dążenie do samorealizacji i spełniania marzeń, nawet jeśli wymaga to odwagi i buntu przeciwko ustalonym zasadom. Na końcu książki znajduje się słowniczek, który przybliża młodym czytelnikom pojęcia związane z kulturą turecką, takie jak kaligrafia, imperium osmańskie czy postać derwisza.

Tematy do rozmowy

• Bahar musiała udawać chłopca, żeby uczyć się kaligrafii. Czy uważasz, że istnieją zajęcia tylko dla dziewczynek albo tylko dla chłopców? Dlaczego w jej świecie tak było?
• Bohaterka opuściła swój dom i rodzinę, by wyruszyć w nieznane w poszukiwaniu swojego mistrza i pasji. Co Twoim zdaniem dało jej siłę i odwagę do podjęcia tak trudnej decyzji?
• W książce spotykają się dwie różne kultury: turecka i polska. Czego Bahar mogła nauczyć się od ludzi w Lechistanie, a czego oni mogli nauczyć się od niej?
• Jak myślisz, dlaczego król tak bardzo zainteresował się młodym, tajemniczym skrybą ze Wschodu? Co go w nim (a właściwie w niej) zafascynowało?

Dalsze inspiracje

„Baltic, pies który płynął na krze”, „Wędrówka Nabu”, „Mirabelka”, „Kot Karima i obrazki”