„Prawda dociera do człowieka, kiedy ten nieruchomieje, by dać się jej odnaleźć”.

O czym jest ta książka?

Gdy umiera matka nastoletniej Haru, ojciec spełnia jej ostatnią wolę i wysyła córkę do szkoły w odległym dojo. Tam, wraz z garstką innych uczniów, przez pięć lat ma zgłębiać tajniki kaligrafii, tai-chi i strzelania z łuku. Młoda, buntownicza dziewczyna początkowo nie rozumie surowych zasad i filozofii, którą próbują przekazać jej mistrzowie. Kiedy wreszcie opuszcza mury szkoły jako mistrzyni łucznictwa, musi zmierzyć się z prawdziwym światem – samotnością, głodem i trudnymi wyborami, które wystawią na próbę wszystko, czego się nauczyła. To opowieść o całym życiu Haru, od dorastania aż po starość. Śledzimy jej wewnętrzną podróż w poszukiwaniu własnej drogi, sensu i harmonii. To historia o upadkach i powrotach, o konfrontacji z własną pychą i słabościami, a w końcu o odnalezieniu spokoju i zrozumienia, czym jest prawdziwa siła.

Warto wiedzieć

„Haru” to powieść przypominająca swoją formą i klimatem filozoficzną przypowieść osadzoną w japońskiej kulturze. Napisana przez argentyńską autorkę Flavię Company, jest uniwersalną historią o dojrzewaniu, poszukiwaniu tożsamości i wewnętrznej przemianie. Książka w subtelny sposób, poprzez metaforę nauki strzelania z łuku, porusza głębokie tematy takie jak akceptacja, strata, cierpliwość i odkrywanie swojego miejsca w świecie. To lektura, która nie daje prostych odpowiedzi, ale skłania do refleksji nad własnym życiem. Oszczędny, poetycki język sprawia, że historia Haru staje się lustrem, w którym młody czytelnik może dostrzec własne zmagania, wątpliwości i nadzieje związane z wkraczaniem w dorosłość.

Tematy do rozmowy

• Dlaczego, Twoim zdaniem, mistrzowie w dojo przez tak długi czas nie pozwalali uczniom strzelać do tarczy? Czego miała ich nauczyć ta cierpliwość?
• Haru po opuszczeniu szkoły przeżywa bardzo trudne chwile. Co z nauk, które odebrała w dojo, najbardziej pomogło jej przetrwać ten czas?
• W książce padają słowa: „Naszym przeznaczeniem nie jest to, o czym twierdzimy, że nim jest, tylko to, co napotykamy na swojej drodze, kiedy z nieoczekiwanych powodów z niej zbaczamy”. Jak rozumiesz ten cytat w kontekście historii Haru? Czy w jej życiu był taki moment, który zadecydował o wszystkim?
• Czy uważasz, że decyzja ojca o wysłaniu Haru do dojo była słuszna? Co dało jej to doświadczenie, czego nie dostałaby, pozostając w domu?

Dalsze inspiracje

„Czarnoksiężnik z Archipelagu”, „Wędrowny zakład fotograficzny”, „Sztukmistrz z Lublina”, „Kirke”