„Czy ludzie zawsze zakochują się w tym, czego nie mogą mieć?”
Nowy Jork, lata 50. XX wieku. Dziewiętnastoletnia Therese pracuje bez entuzjazmu w dziale z zabawkami domu towarowego, marząc o karierze scenografki. Jej życie wydaje się pozbawione celu i głębszych emocji, a związek z chłopakiem, Richardem, nie przynosi jej spełnienia. Wszystko zmienia się w gorączce przedświątecznych zakupów, gdy do jej lady podchodzi Carol – elegancka, dojrzała kobieta, która przyszła kupić lalkę dla swojej córki. To przypadkowe spotkanie staje się początkiem fascynacji, która szybko przeradza się w głębokie, zakazane uczucie. Therese zostaje wciągnięta w skomplikowany świat Carol, która właśnie przechodzi przez burzliwy rozwód i walczy o prawo do opieki nad dzieckiem. Obie kobiety, uwięzione w konwenansach i społecznych oczekiwaniach swojej epoki, decydują się na wspólną podróż przez Amerykę. Ta wyprawa staje się dla nich ucieczką, ale i próbą, podczas której muszą skonfrontować się nie tylko z własnymi uczuciami, ale także z nieprzychylnym światem, który nie jest gotowy na ich miłość.
Patricia Highsmith (1921-1995) jest znana przede wszystkim jako mistrzyni thrillerów psychologicznych, z których najsłynniejszy to cykl o Tomie Ripleyu. Powieść „Carol”, pierwotnie wydana w 1952 roku pod tytułem „The Price of Salt” i pod pseudonimem Claire Morgan, stanowi wyjątek w jej dorobku. Autorka zdecydowała się na ten krok, ponieważ nie chciała zostać zaszufladkowana jako „pisarka lesbijska”, a temat, jak na tamte czasy, był niezwykle odważny. Co więcej, książka zawierała wątki autobiograficzne. „Carol” to kamień milowy w historii literatury lesbijskiej. W czasach, gdy związki homoseksualne w książkach najczęściej kończyły się tragicznie – szaleństwem, samobójstwem lub powrotem do heteronormatywnego porządku – Highsmith odważyła się na szczęśliwe zakończenie. To było bezprecedensowe i dało nadzieję tysiącom czytelniczek, które zasypywały autorkę listami z podziękowaniami. Powieść, mimo że nie jest typowym dla Highsmith thrillerem, utrzymuje charakterystyczne dla jej prozy napięcie psychologiczne i poczucie zagrożenia, które towarzyszy bohaterkom na każdym kroku.
„Własny pokój”, „Normalni ludzie”, „Opowieść podręcznej”, „Szklany klosz”