Wybierz klasę
Przedszkole P
Podstawówka 1-3 4-6 7-8
Liceum 1-2 3-4
Pobierz całą listę
Wróć do wyników wyszukiwania
Eleanor Estes Sto sukienek
Tłumaczenie: Anna Kozanecka

Historia o tym, że czasem wystarczy jedno słowo, by komuś odebrać lub przywrócić wiarę w siebie.

O czym jest ta książka?

Wanda Petronski to cicha dziewczynka, która każdego dnia przychodzi do szkoły w tej samej, wyblakłej niebieskiej sukience. Mieszka w biednej dzielnicy, a jej polskie nazwisko brzmi obco w uszach amerykańskich rówieśników. Pewnego dnia, zapytana o ubrania, Wanda nieśmiało odpowiada, że w domu, w szafie, ma sto pięknych sukienek. Nikt jej nie wierzy, a to niewinne wyznanie staje się początkiem okrutnej zabawy, prowadzonej przez najpopularniejszą dziewczynkę w klasie. Opowieść o stu sukienkach, które istnieją, choć nikt ich nie widział, to poruszająca historia o sile wyobraźni, ukrytych marzeniach i o tym, jak słowa mogą ranić. To także opowieść o odwadze, by stanąć w obronie słabszych i o żalu, który pozostaje, gdy tej odwagi zabraknie. Historia Wandy i jej koleżanek pokazuje, że czasem najpiękniejsze rzeczy są niewidoczne dla oczu.

Warto wiedzieć

„Sto sukienek” to klasyczna pozycja w kanonie amerykańskiej literatury dziecięcej, która po raz pierwszy ukazała się w 1944 roku i została wyróżniona prestiżową nagrodą Newbery Honor. Co szczególnie poruszające, historia jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z dzieciństwa autorki, Eleanor Estes, która przez lata nosiła w sercu poczucie winy, że nie stanęła w obronie wyśmiewanej koleżanki. Książka, z subtelnymi ilustracjami Louisa Slobodkina, w niezwykle delikatny, ale i dobitny sposób porusza ponadczasowy temat szkolnego nękania, nietolerancji wobec „inności” i presji rówieśniczej. Opowieść widziana jest z perspektywy jednej z dziewczynek, która biernie przygląda się dokuczaniu Wandzie, co pozwala młodym czytelnikom i czytelniczkom utożsamić się z jej wewnętrznymi rozterkami i zrozumieć, jak ważna jest reakcja na krzywdę innych.

Tematy do rozmowy

  • Dlaczego, Twoim zdaniem, Wanda opowiadała koleżankom o stu sukienkach, chociaż codziennie nosiła tę samą?
  • Jedna z dziewczynek, Maddie, nie wyśmiewała Wandy, ale też jej nie broniła. Co czuła? Co mogła zrobić inaczej? Czy kiedyś byłeś/byłaś w podobnej sytuacji?
  • Peggy, która wymyśliła „zabawę w sukienki”, była przekonana, że nie robi nic złego. Jak myślisz, dlaczego tak uważała? Czy można kogoś skrzywdzić, nie mając złych intencji?
  • Jak myślisz, co oznaczały rysunki, które Wanda zostawiła dziewczynkom na koniec? Czy to był sposób na wybaczenie?

Dalsze inspiracje

Cudowny chłopak, Jedyna taka Ester, Zgadzam się albo i nie!, Prawdziwe przyjaciółki